شوق وصال

برگرفته از زندگی نامه شهید حاج سید احمد عبداللهی است که در سال ۱۳۳۳ در شهرستان فریدن در استان اصفهان متولد شد و در سال ۱۳۶۲ در عملیات والفجر۴ در منطقه عملیاتی مریوان به شهادت رسید و علت شهادت اصابت ترکش به جمجمۀ او بود.

برشی از کتاب

اواخـر حکومـت پهلـوی مملکـت حسـابی به هم ریختـه بـود. نیروهای پیـرو امام خمینـی(ره) هرجـا کـه بودنـد، سـعی می‌کردنـد، بـرای یـاری امـام هـر تلاشـی انجـام دهنـد. در ایـن بیـن عـده‌ای هم بودنـد که ازطـرف ژاندارمـری و حکومت آن زمـان اجیـر شـده بودنـد تـا نیروهـای به اصطـلاح خودشـان «خرابـکار» را شناسـایی کننـد و دمـار از روزگارشـان دربیاورنـد. بـه ایـن ترتیـب کـه عـده‌ای افـراد، نیروهـای انقلابـی شـهر خـود را شناسـایی می‌کردنـد و با چـوب و چماق بـر سـرش می‌ریختنـد و حسـابی از خجالتـش درمی‌آمدنـد. بلـه آن روزهـا بهای انقلابی بـودن سـخت بـود و مـردم آن را بـا جـان و دل می‌پرداختند و ترسـی هم از چـوب و چمـاق ایـن و آن نداشـتند. احمـد مـا هـم جـزء نیروهایـی بود کـه اسـمش را به لیسـت «چماق به دسـتان» داده بودنـد و بـه زودی بـه سـراغش آمدنـد…