اسم گروه خود را گذاشته بودند گروه بهشت یک جمع سی چهل نفره که جمعه ها وقتی از دعای ندبه تکیه ملک اصفهان برمی‌گشتند، می رفتند کنار رودخانه و بساط کباب راه می انداختند. بعدش هم می نشستند به حساب و کتاب مخارج آن روز میرسیدند. احمدرضا هم سهم خود و هم سهم چند تای دیگر از دوستانش که بضاعت مالی کمتری داشتند را حساب می‌کرد. پنجشنبه شب ها این گروه، محفل عروسی مردم بی بضاعت و فقیر محلات مختلف شهر را گرم میکرد. عروسی بچه های پایین شهری که پول نداشتند و مجبور بودند مراسم شان را بدون شام برگزار کنند و میهمان کمی داشتند. به همین دلیل، رضا و دوستانش داماد، می‌رفتند مجلس را گرم می‌کردند که جلوی میهمان ها شرمنده نشود.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی رضا خیلی زود توسط مسئولین وقت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی جذب شد. با وجود عضویت در شورای فرماندهی سپاه، مانند یک نیروی عادی همراه و دوشادوش سایرین خدمت می‌کرد. در محوطه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی خمینی شهر، سر از پا نمی ‌شناخت. هر لحظه در جایی حضور داشت. گاه در پاس بخش و گاه در سنگرهای اطراف ساختمان بود. به همه جا سرکشی می‌کرد. در عقیدتی سیاسی سپاه، انجام کارهای فرهنگی و مبارزه با فعالیت های گروهک هایی منحرف و ضدانقلاب و انتشار نشریه را آغاز کرد. با شروع جنگ تحمیلی و حالت اضطراری در سطح شهر، مراکز امنیتی از سوی نیروهای سپاه مورد حفاظت و مراقبت قرار گرفت. رضا مؤذنی در شهر نقشی کلیدی ایفا می‌کرد. نیروها و اعزام به مراکز حساس سطح بر اساس طرح و ایده او و همکاری نیروهای سپاه بود که ساختمان نیمه کاره متعلق به پیراپزشکی در جنب دانشگاه صنعتی اصفهان برای آموزش نیروها اختصاص یافت. ارتباطات رضا با بسیاری از مبارزان دوران انقلاب اسلامی گره گشا بود. تعاملات او موجب تأمین و مبادله سلاح با دیگر مراکز انقلابی می‌شد.

این کتاب روایت زندگی دانش آموز شهید بابک سرمدی است.